2010-06-16
Choroby wakacyjne. Porady dla udających się w tropiki
(strona 1 z 3)

Marzysz, by wyrwać się nad ciepłe morza, poleżeć na piaszczystej plaży i patrzeć w lazurową toń? Żeby z wymarzonej podróży do tropików wrócić zadowolonym i zdrowym należy przygotować na to swój organizm. Na 6 tygodni przed wyjazdem konieczne jest wykonanie szczepień przeciwko groźnym chorobom.

Z zagranicznych wojaży podróżnicy oprócz afrykańskich masek, wisiorów, rzeźb i wspomnień przywożą groźne choroby. Każdego roku w Polsce notuje się ok. 50 zachorowań na malarię. 75% wracających z Egiptu skarży się na zespoły biegunkowe, których przyczyn lekarze nie zawsze nie potrafią wskazać, ostatnio kilka takich przypadków odnotowano u osób wracających z Grecji.

Szczepienia są jednym z najskuteczniejszych środków profilaktyki chorób zakaźnych. Mają na celu wywołanie w organizmie człowieka stanu odporności, który może trwać nawet wiele lat, zwłaszcza jeśli po pewnym czasie przyjmie się kolejną dawkę szczepionki. Szczepienia przeciwko chorobom zakaźnym przy wyjazdach do krajów tropikalnych podzielono na obowiązkowe i zalecane.

Szczepienia obowiązkowe są obligatoryjne na podstawie Międzynarodowych Przepisów Zdrowia WHO, muszą być udokumentowane w tak zwanej międzynarodowej książeczce szczepień tzw: „żółta książeczką”. Każde szczepienie powinno być poprzedzone rozmową z lekarzem oraz badaniem lekarskim.

Ze względu na różny stopień zagrożenia, dobór szczepień zalecanych uzależniony jest od:
• charakteru wyjazdu (indywidualny lub grupowy, rodzaj wykonywanych zajęć, pobyt w rejonach wiejskich, leśnych itp.),
• przewidywanego rejonu i czasu pobytu, z uwzględnieniem aktualnej sytuacji epidemiologicznej,
• stanu odporności immunologicznej i ewentualnych przeciwwskazań do szczepień.

Obecnie obowiązkowe jest jedynie szczepienie przeciwko żółtej gorączce (febrze). Jedno szczepienie wystarcza na 10 lat. Do grupy szczepień zalecanych zalicza się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (w skrócie wzw) typu A (pokarmowej) i typu B (wszczepiennej), durowi, tężcowi, błonicy i polio. Osoby podróżujące do miejsc o dużym zagrożeniu tymi chorobami powinny zasięgnąć porady lekarskiej co do potrzeby szczepienia lub doszczepiania wspomnianych chorób. Często zalecane jest szczepienie przeciwko wzw typu A.

Jak się szczepić?
W sytuacji, gdy musimy się poddać szczepieniom przeciw kilku chorobom, trzeba ustalić odpowiedni program.  Na pierwszą wizytę u lekarza należy udać się co najmniej 6 tygodni przez planowaną podróżą. Wynika to z faktu, że niektóre szczepienia ochronne należy powtórzyć, aby wytworzyć właściwą odporność immunologiczną.
Szczepionki można przyjmować co 24 godziny od przyjęcia pierwszej z nich. Po upływie pierwszej doby należy jednak wstrzymać się z kolejnymi szczepieniami; okres ochronny, po którym możemy przyjąć następne szczepienia podają producenci preparatów.

Szczepionka przeciwko żółtej febrze i wzw typu A podawana jest jednorazowo. Natomiast szczepionki przeciwko wzw B, durowi i tężcowi muszą być podane dwukrotnie w odstępie ochronnym co najmniej 4 tygodni.

Osoby, które poważnie chorowały w przeszłości lub chorują obecnie, powinny zabrać ze sobą krótki opis schorzenia w języku angielskim lub w języku kraju docelowego, wynik ostatniego EKG, badanie rtg klatki piersiowej, zapas przyjmowanych leków i podstawową apteczkę. Poza tym warto wykupić na czas wyjazdu polisę ubezpieczenia zdrowotnego.

Twój niezbędnik
W tropiki należy zabrać odzież z włókien naturalnych, które dobrze chłoną pot i zapewniają właściwe funkcjonowanie skóry. Obuwie powinno być lekkie, ale pełne. Należy pamiętać o nakryciu głowy, swetrze, okularach i emulsjach do skóry z filtrami anty-UV, które ochronią ją przed nadmiernym słońcem. Warto zabrać ze sobą repelenty – środki odstraszające owady.

Zalecenia w czasie pobytu w krajach tropikalnych

Konieczna adaptacja
Pobyt w tropiku wymaga zaadaptowania się organizmu człowieka do warunków tam panujących. Trwa to kilka dni. W tym czasie należy unikać większego wysiłku fizycznego, intensywnego opalania się i obfitych posiłków. Spożywanie alkoholu również wymaga rozwagi. Dalekie podróże łączą się ze zmianą stref czasowych. Adaptacja do zmiany czasu wymaga zwykle jednego dnia na każde 1-2 godziny różnicy czasu i na przyspieszenie tej adaptacji nie mamy zbyt dużego wpływu. Ostatnio coraz bardziej popularna wśród osób często podróżujących staje się melatonina, która ma łagodzić objawy jet-lag, czyli zaburzeń snu związanych z szybką zmianą stref czasowych przy podróżach międzykontynentalnych. Są to najczęściej: złe samopoczucie, nadmierna drażliwość, ból głowy, dezorientacja, zmęczenie, trudności w koncentracji i zasypianiu. Objawy jet-lag bardziej nasilone są przy podróżach z zachodu na wschód, gdyż dochodzi do wyprzedzania zegara biologicznego, niż odwrotnie (opóźnienie zegara biologicznego).

Higiena osobista, higiena żywienia to podstawa
Szacuje się, że co trzecia osoba w czasie pobytu w krajach strefy międzyzwrotnikowej cierpi nas biegunkę już w pierwszym tygodniu pobytu. Są to zwykle biegunki z 4-5 wodnistymi stolcami dziennie, które ustępują samoistnie po 3-4 dniach. Czasem jednak choroba utrzymuje się dłużej i wymaga porady lekarskiej. Najczęściej przyczyną biegunek podróżnych są różne szczepy bakteryjne i pierwotniak pełzak czerwonki. W 1/3 przypadków przyczyny nie udaje się ustalić. Leczenie uzależnione jest od stopnia nasilenia objawów. Jedyną skuteczną metodą zapobiegania biegunce podróżnych jest przestrzeganie częstego mycia rak i higieny żywienia oraz picia tylko firmowych napojów butelkowanych.

W większości krajów tropikalnych i słabo rozwiniętych brak jest skutecznych systemów oczyszczania wody i ścieków. Często występują tam choroby związane z niewłaściwie oczyszczoną wodą: czerwonka, dur plamisty, zapalenie wątroby

1 2 3 następna strona

Załączone pliki: 

Komentarze: 

Wszystkie komentarze są moderowane - pojawiają się po akceptacji redakcji.